لیگ حرفه‌‌ای و غیر حرفه‌‌ای‌ها

0

هرچند روز یکشنبه خبر آمد که سرخابی‌ها مجوز حرفه‌‌ای را دریافت کرده و حالا دیگر مشکلی لااقل تا سه ماه برای حضور در لیگ قهرمانان ندارند، اما بد نیست به نکات بیشتری در این خصوص توجه کنیم.
بیش از دو دهه است که لیگ ایران، لیگ حرفه‌‌ای شده و هر سال نیز بر رقم قراردادها اضافه می‌شود. در مقایسه لیگ برتر سال نخست، که قهرمانش پرسپولیس شد، تا لیگ فصل گذشته که باز هم قرمزپوشان قهرمانش شدند، تنها تفاوت چشمگیری که در کار ایجاد شده، قراردادهاست که نجومی شده و بازیکنان درجه ۲ و ۳ نیز میلیاردی دستمزد می‌گیرند.
معیارهای AFC برای صدور مجوز حرفه‌ای شامل ۵ مورد می‌شود: مدارک پزشکی (گزارش وضعیت پزشکی تیم‌های آکادمی، بزرگسالان و …)، داشتن زیرساخت (بهرمندی از ورزشگاه، امنیت، نور و …)، بحث مدیریتی (مدیرعامل، افسر مالی و …)، داشتن اساسنامه، چارت مالی و … و همچنین صورتحساب‌ها، تراز مالی، چارت باشگاه، بودجه و … که البته به همین سادگی که در ۵ بند عنوان شد نیست. همین پنج معیار حدود ۶۰۰ صفحه فرم دارد که برخی فرم‌ها تا ۳ صفحه را شامل می‌شود و باید توسط باشگاه‌ها پر شود.
تیم‌ها از اوایل خرداد فرصت داشتند تا دهم آبان این فرم‌ها را پر کنند و در قسمت مدارک AFC بارگذاری کنند، اما طبق روال، همه‌چیز به روز و ساعات پایانی کشیده شد. اگر ۳ ماه دیگر هم زمان بود، باز کار به دقیقه نود کشیده می‌شد، همانطور که همین حالا هم کاملا قابل پیش بینی است در این ۳ ماه فرصتی که به ۲ تیم داده شده هیچ اتفاق خاصی رخ نخواهد داد.
صدور مجوز حرفه‌‌ای برای تیم‌ها، چیزی شبیه به رای‌های دادگاه CAS شده است، رای هایی که بیش از ۲ سال به تعویق می‌افتد یا شبیه به موضوع ورود زنان به ورزشگاه‌ها که هر بار به شکلی پرونده بسته می‌شود.
Afc هم می‌داند ایران همواره با مشکلات مالی و بحث‌های مدیریتی مواجه است. می‌داند که ایران ورزشگاه استاندارد کم دارد و باشگاه‌هایی که معمولا هرسال جواز حضور در لیگ قهرمانان را به دست می‌آورند، زیر ساخت ندارند. بدهی‌های شان روی هم تلمبار می‌شود.
Afc می‌بیند که پرسپولیس و استقلال و فولاد و… همیشه با بدهی‌های خارجی مواجه هستند، در پرونده‌های شکایتی، در cas و فیفا محکوم می‌شوند.
همه این پرونده‌ها زیر دست کنفدراسیون فوتبال آسیاست، با این وجود هر سال هم مجوز حرفه‌‌ای برای تیم‌ها صادر می‌شود.
اینکه پرسپولیس و استقلال دقیقه ۹۰ مجوز حرفه‌‌ای می‌گیرند و البته همچنان ابهاماتی در خصوص مجوز حرفه‌‌ای پرسپولیس وجود دارد، به دو باشگاه برنمی گردد.
مرحوم جعفر کاشانی بزرگمرد باشگاه شاهین و پرسپولیس، آرزوی باشگاه شدن برای تیم محبوبش را با خود به گور برد و درحقیقت در هیچ کدام از دو تیم پرسپولیس و استقلال، که عنوان باشگاه را مقابل خود به یدک می‌کشند، چیزی به اسم باشگاه نداریم.
آنها صاحب ملکی مشخص تحت عنوان مقر دائمی باشگاه نیستند، اموالی ندارند، استادیوم که هیچ، زمین برای تمرین هم ندارند.
از زمانی که علی پروین سرمربی پرسپولیس بود و فوتبال نه‌تنها در این تیم، که در کل فوتبال ایران به شکل سنتی و غیرعلمی دنبال می‌شد، همواره این تیم و همتای آبی پوشش با مشکل زمین تمرین مواجه بودند.
سالهاست پرسپولیس و استقلال به صورت مستقیم غیر از فوتبال در لیگ هیچ رشته دیگری تیمداری نکرده‌اند و اگر هم در برخی رشته‌ها تیم‌هایی به اسم دو باشگاه حضور داشتند، چیزی جز بدهی و بدقولی از آنها باقی نمانده، ضمن اینکه اغلب شرکت‌های همکاری با دومجموعه پرسپولیس و استقلال با استفاده از برند آنها تیم داری کرده‌اند، شبیه به اتفاقی که سال گذشته در مورد استقلال رخ داد و این تیم با هدایت رضا یزدانی در لیگ کشتی آزاد شرکت کرد و البته سال بعد دیگر نتوانست با همان نام و برند تیمداری کند.
بیش از ۲دهه گذشته از لیگ حرفه ای، همچنان مشکل پابرجاست و نکته جالب اینکه مالکیت هر دو باشگاه یا به عبارتی هر ۲ تیم فوتبال، با وزارت ورزش است.
وزارتخانه بودجه هر ۲ تیم را می‌دهد، مدیرعامل و اعضای هیات‌مدیره آنها را مشخص می‌کند. سیاست‌ها از سوی وزارت ورزش تعیین شده و قرارداد با کارگزار به امضا می‌رسد.
هیچ کدام اینها نشانی از حرفه‌‌ای گری در فوتبال ایران ندارد و هیچ‌کدام از ۲ باشگاه پرسپولیس و استقلال در این مسیر کوتاهی و گناهی متوجه‌شان نیست.
کمیته استیناف صدور مجوز حرفه‌ای به سرخابی‌ها ۳ ماه فرصت داده تا در فرمت‌های جدید ابهام‌ها را برطرف کنند و پرواضح است که نه تنها ابهامی در این مدت برطرف نخواهد شد، بلکه ممکن است تا آن وقت بدهی‌های جدید و دردسرهای جدیدی هم ایجاد شده باشد. فوتبال ایران تا رسیدن به شاخص‌های مدنظر afc فاصله زیادی دارد و مشکل صرفا به ۲باشگاه محدود نمی‌شود.

 

Leave A Reply

Your email address will not be published.

-- بارگیری کد امنیتی --