فیروز چرا رفت، چرا برگشت؟

0

شیوا دورانگر – خبرنگار: تغییرات پیاپی نیمکت به امری عادی در تراکتور تبدیل‌شده و اگر هرچند ماه یک‌بار خبر استعفا یا برکناری مربیان این تیم را نشنویم باید تعجب کرد. مثلا همین دیروز فیروز کریمی درحالی به‌عنوان سرمربی این تیم معرفی شد که فراز کمالوند کمتر از ۲ ماهی می شد سرخپوشان تبریزی را تمرین می داد و قرار بود هدایت این تیم را در ۲ فصل آینده بر عهده داشته باشد. اما این مربی که قبلا سابقه کار کردن در تراکتور را دارد در آستانه دیدار حساس با النصر عربستان به خاطر مشکلات داخلی عطای ماندن را به لقایش بخشید. البته کمالوند که باید لقب مارکوپولو را به آن داد برای خود پدیده‌ای است که به آن‌هم خواهیم پرداخت. اما در ابتدا می‌خواهیم مرور داشته باشیم به اتفاقات عجیب‌وغریبی که در این سال‌ها بعد از خصوصی شدن تراکتور بر این تیم گذشته است‌; از تغییرات متعدد مدیران تا مربیان و بازیکنان که با ریخت‌وپاش‌های فراوان‌ همراه بود و میلیاردها تومان بدهی روی دست این تیم گذاشته است.
اگر نگاهی به اسامی مدیرانی که طی سه سال گذشته از سوی زنوزی به‌عنوان مدیرعامل تراکتور گماشته شده‌اند نگاهی بیندازیم به نامه‌ای پرشمار و عباس الیاسی، صادق درودگر، علیرضا اسدی، ایوب ابتهاج، میرمعصوم سهرابی، محمد علیپور، جمشید نظمی و سجاد سیاح برخورد خواهیم کرد; به عبارتی طی در ۳ سال گذشته این باشگاه ۹ مدیرعامل داشته است! وقتی یک تیم این همه مدیر عوض می‌کند، طبیعتا کادر فنی خود را دچار تغییر می‌بیند. چون خواه‌ناخواه آمدن و رفتن هر فردی می‌تواند منجر به‌جا به‌جایی‌هایی در تیم شود. یک مدیر مربی موردنظر خودش را خواهد آورد و یک مربی، با بازیکنانی کار می‌کند که به تفکراتش نزدیک باشند که نمونه کاملش را در تراکتور این سال‌ها به‌وضوح دیدیم. هرچند که در خیلی از این رفت‌وآمدها نقش مالک باشگاه بسیار پررنگ بود، بعضی حتی بیش از سرمربیان تیم.
به‌طور مثال جذب بازیکنانی چون نظر آنتونی استوکس، لی اروین هری فوریستر ، یوکی سوگیتا، مازولا، کوین کنستانت، کوین فورچونه، ویلیان میمبلا، عکاشه حمزاوی و …اشاره کرد که قبل از جذب مربی و با دخالت مدیریت باشگاه جذب شدند. به‌غیر از استوکس که سابقه آقای گلی لیگ اسکاتلند را داشت و توانست در لیگ بدرخشد سایر بازیکنان با وجود دستمزد بالایی که دریافت کردند نتوانستند عملکرد قابل‌توجهی ارائه کنند. این در شرایطی بود که یکی مثل فورچونه که می‌گفتند سابقه بازی در لوشامپیونه را دارد و گران‌ترین خارجی لیگ لقب گرفت فقط یک گل زد . از این مهاجم فاجعه‌بارتر عملکرد کنستانت گینه‌ای بود که مثلا سابقه بازی در میلان ایتالیا را داشت و بدون حتی یک دقیقه بازی، به دلیل مشکل قلبی و عدم قبولی در تست‌های پزشکی ایفمارک از جمع تراکتوری‌ها جدا شد و توانست با شکایت به فیفا این باشگاه را به پرداخت
۸۲۰٫۰۰۰ یورو محکوم کند.
به این فهرست عریض و طویل باید نام چند مربی خارجی ازجمله جان توشاک، مصطفی دنیزلی و جرج لیکنز را نیز باید اضافه کرد. اولی که با سروصدای زیادی آمده بود بعد از باخت به نفت آبادان در جام حذفی برکنار شد. این مربی در ۴ ماهی که روی نیمکت تراکتور بود ۲ برد، ۳ مساوی و ۲ باخت را در ۷ بازی به دست آورد. عمر حضور لیکنز بلژیکی هم کوتاه بود و این مربی بلژیکی علیرغم شروعی خوبی که داشت کمتر از یک نیم‌فصل در تراکتور دوام آورد و بعد از سومین باخت و با کسب ۲۴ امتیاز از ۱۳ بازی از هدایت سرخپوشان برکنار شد. آخرین سرمربی خارجی تراکتور هم دنیزلی ترکیه‌ای بود. این مربی نام‌آشنای که محبوبیت زیادی در فوتبال ایران دارد نتوانست نتایج درخشانش در پاس و پرسپولیس را تکرار کند و بعد ۵ برد، ۳ باخت، ۳ مساوی و کسب ۱۸ از ۱۳ مسابقه از هدایت تراکتور کناره‌گیری کرد.
تراکتور بعد از دنیزلی دیگر سراغ مربی خارجی نرفت و کار را به مربیان داخلی سپرد، اما همان‌طور که به محمد تقوی فرصت نشد به امثال ساکت الهامی که در این تیم خوب نتیجه گرفته بودند اعتماد نشد.در طی این سه سال نیمکت سپاهان چهره‌های متعددی نظیر احد شیخ لاری، مسعود شجاعی، علیرضا منصوریان، رسول خطیبی و فیروز کریمی و فراز کمالوند را به خود دید که هیچ‌یک از این افراد عمر حضورشان در این تیم به یک سال نکشید. حالا فیروز کریمی درحالی قرار است روی نیمکت تراکتور بنشیند که همین ۳ ماه قبل در این تیم حضور داشت! کریمی در هفته‌های پایانی فصل گذشته در پی استعفای خطیبی هدایت تراکتور را بر عهده گرفت و به نسبت مربیانی که در طول فصل در این تیم بودند نتایج خوبی توانست به دست بیاورد، اما مدیران باشگاه این مربی را برکنار و سراغ کمالوندی رفتند که باعث سقوط سایپا شده بود!
جا دارد به این نکته اشاره‌کنیم که این مربی در فصلی که گذشت مرتبا بین نیمکت‌ها در رفت آمد بود. از لیگ یک به لیگ برتر و از تیم بالای جدول به تیم قعر جدول. کمالوند فصل را با استقلال به‌عنوان کمک‌مربی استارت زد اما در میانه‌های راه همان‌طور که شاهین را ول کرده بود، آبی پوشان را هم بعد از لیگ قهرمانان رها کرد و هدایت سایپا را پذیرفت،اما آنجا هم دوام نیاورد و بعدازاینکه نارنجی‌پوشان را به قعر دره نزدیک کرد برای اینکه ننگ سقوط را از پیشانی خود بردارد در فاصله ۳ هفته مانده به پایان بازی‌ها رها کرد. او درحالی‌که برای فصل آینده با تراکتور دوساله بسته بود در آستانه بازی با النصر استعفا داد. این اتفاق در پی مشکلات مدیریتی حاکم بر باشگاه رخ داد. جذب مربی بدعهدی چون کمالوند همان‌قدر عجیب بود که استخدام دوباره کریمی. به‌راستی اگر این مربی بد بود چرا چند ماه قبل برکنار شد و اگر خوب است چرا در کارنامه‌اش جز ناکامی و سقوط در سال‌های اخیر چیزی نیست؟این چرخه باطل اعتماد به مربیان امتحان پس داده در لیگ برتر تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟ تا زمانی که این تصمیمات ادامه داشته باشد تراکتور رنگ ثبات و آرامش را نخواهید و هواداران این تیم نباید دلخوش به تغییر اوضاع باشند. تراکتور مدل زنوزی بار دیگر نشان داد سپردن تیم‌ها به افرادی که از تخصص و دانش لازم در فوتبال برخوردار نیستند نتیجه‌ای جز نابودی و ورشکستی برای آن‌ها ندارد. برای موفقیت در فوتبال بدون ریخت‌وپاش و جذب مربی و بازیکن اسمی هم می‌توان به موفقیت رسید و پرسپولیس این را به‌خوبی به اثبات رساند.
گرچه امثال زنوزی خیلی تلاش کردند اشتباهات خود را گردن وزیر و فدراسیون انداخته و قهرمانی‌های پرسپولیس را زیر سوال ببرند اما بالاخره هواداران این باشگاه متوجه واقعیت‌ها شدند. آن‌ها نه‌تنها مثل روزهای با پول‌های زنوزی ذوق‌زده نمی‌شوند که وی را عامل سیه‌روزی‌های تیم‌شان دانسته و خواهان رفتنش هستند.

Leave A Reply

Your email address will not be published.

-- بارگیری کد امنیتی --