بستن دست و پای پرسپولیس با قراردادهای تحمیلی

0

اسپانسر و کارگذار مشترک بحثی است که این روزها زیاد می‌شنویم. همان که سرپرست باشگاه پرسپولیس ابتدا آن را رد کرد ولی در ادامه به شکلی که گویا از جایی تذکر دریافت کرده باشد، حرفش را تغییر داد. در ادامه هم احتمالا خواهد گفت؛ حرفش تغییر نکرده و منظور این است که مزایده انجام می‌شود و کارگزاری که با استقلال کار می‌کند هم می‌تواند شانس خودش را امتحان کند. البته موضوع این مطلب چیز دیگری است و اگر نفر اول پرسپولیس، متوجه بود که با چند فالوور و پست و استوری و توییت، کارشناس رسانه نمی‌شود، اسیر این جریانات نمی‌شد.
می گویند اسپانسر استقلال قرار است فقط ۳۰ میلیارد تومان بالاتر از آن چه به استقلال می‌دهد را به پرسپولیس بدهد. جدای از این که فاصله دو باشگاه خیلی بیشتر از این رقم است، مساله کلیدی این است که ارقامی مثل ۱۶۰ میلیارد تومان و حتی بیشتر از این جوابگوی مشکلات پرسپولیس نیست. کار پرسپولیس خراب‌تر از این حرف‌ها است. ضمن این که در این مدت همیشه صحبت از ارقام ۲۰۰ میلیارد تومانی و حتی بالاتر از این بوده است که البته کسی الان گردن نمی‌گیرد ولی باور کنید که رسیدن به چنین ارقامی دشوار نیست.

جلوگیری از فساد و رانت با مزایده، یک دروغ بزرگ
اگر فکر می‌کنید مزایده به تنهایی راهکاری است که از فساد، رانت، اعمال قدرت افراد صاحب نفوذ، تضییع اموال و منافع عمومی و مسایلی از این دست جلوگیری می‌کند. با عذرخواهی باید بگوییم واقعا هیچ نمی‌دانید. اگر کسی این ادعا را کرده است بدانید دروغ‌گویی بزرگ است. مزایده به تنهایی نمی‌تواند مانع از این امور شود. بلکه ساز و کارهایی دارد که اگر دقیق اجرا شود می‌تواند این احتمال را کاهش دهد یا حداقل نقش افراد داخل سیستم را حذف کند. با این وجود یک مزایده می‌تواند به شکل کاملا قانونی انجام شود و افرادی با تقسیم منافع بین خود مانع از بهترین اتفاق ممکن شوند تا در نهایت مزایده‌گری خاص برنده مزایده گردد. لازم نیست لزوما حرف ما را بپزیرید. نیم ساعت وقت بگذارید و با یک جستجوی ساده و مطالعه چند صفحه متوجه همه چیز بشوید حتی اگر شش کلاس سواد داشته باشید.
این مباحث از آن جهت اهمیت دارد که شاید شرکت خاصی در یک فضای رقابتی نمایشی، گلچین شود. شاید بپرسید؛ چه کسی می‌تواند جلوی این مساله را بگیرد؟ پاسخ ساده است؛ همه آن‌هایی که مستقیم یا غیر مستقیم در موضوع نقش دارند. حتی یک فرد عادی در باشگاه می‌تواند موی دماغ شود ولی کار سخت خواهد بود اگر پای قدرت‌های فرا باشگاهی در کار باشد. این قدرت می‌تواند مانند سال‌های قبل در وزارت، حضور داشته باشد یا حتی در فراتر از وزارت ورزش و جوانان. در روزهای آینده مشخص خواهد شد که آیا می‌توان امیدی به مبارزه با این مسایل داشت یا نه؟ تا این جا که مطرح شدن بحث اسپانسر مشترک، اگر اصراری را پشت سر خود داشته باشد مایه ناامیدی است والبته تغییر موضع نفر اول باشگاه پرسپولیس و تعدیل در اظهاراتش، به نظر نمی‌تواند دلیلی غیر از وجود اصرار و پافشاری داشته باشد.
در واقع این امکان وجود دارد که تنها کارکرد مزایده، این باشد که مدیران و مسوولان خود را از بدگمانی‌ها مبری کنند اگر تمام ابزار و امکان‌ها برای برگزاری سلامت آن به شکل حقیقی فراهم شود و حقیقت چیزی فراتر از قانون است.

بستن دست و پای پرسپولیس با یک قرارداد تحمیلی
اگر نخواهیم خیلی به گذشته برگردیم، همین قرداد اخیر با آتیه داده پرداز یک مثال خیلی خوب است برای ادامه بحث و حرف دیگری که می‌خواهیم بزنیم.
این که شرایط به شکلی پیش برود که در نهایت بهترین پیشنهاد و اتفاق ممکن برای پرسپولیس روی ندهد و به جای آن منافع حضرات و حضرات زاده‌ها تامین گردد، یک بحث است و آن چه در ادامه می‌آید یک موضوع و تهدید دیگر.
قبل از این هم بارها نوشتیم که قرارداد کارگزاری با ان شرکت هر ایرادی به زیان پرسپولیس هم داشت کوچکترین ارادی به ان هات وارد نبود. اتفاقا این به معنای ان بود که ان‌ها کتار خودشان را در آن حوزه، عالی انجام دادند و این جدای از آن بود که اصلا این کاره نبودند که بدانند با چه چیزی سر و کار دارند تا بخواهند با آن کار کنند. در واقع پروژه پرسپولیس خیلی بزرگتر از ظرفیت و پتانسیل آن مجموعه بود. مساله جالب توجه این که همان روز اول وقتی سوابق و حوزه فعالیت ان‌ها بررسی شد، معلوم بود به این کار نمی‌آیند. در واقع ان‌ها مجموعه بزرگی بودند ولی حوزه فعالیت‌شان چیز دیگری بود. در این شرایط، چه اتفاقی افتاد که آن‌ها و پرسپولیس را به وصلتی رساند که برای هیچ یک، میمون و خوشایند نبود؟ آیا افرادی، آن‌ها را هم خام کرده و لقمه‌ای را در دامن‌شان گذاشت که گلوگیر بود یا این که با آگاهی کامل و به عنوان یک وظیفه و ادای دین وارد این معرکه شدند؟ لطفا چند لحظه روی این سوال مکث و تامل کنید؟ چرا یک شرکت با آن آوازه در حوزه فعالیت خودش به این جریان کشیده می‌شود و پرسپولیس را درگیر قراردادی می‌کند که دو سال به طول انجامید و تمام آورده ان ۱۱۰ میلیارد تومان بود. آیا افرادی در جایی با این نیت پایه گذار یا واسطه این وصلت شدند تا دست و پای پرسپولیس بسته شود؟ پرسپولیس برای نزدیک به دو سال اسیر قراردادی شد که به واسطه آن نه تنها اجازه هر گونه فعالیت تجاری و اقتصادی را از خود سلب می‌کرد که بعضی از اختیارات خود در فضاهای دیگر از جمله حوزه خبری و رسانه‌ای را از دست داد و به شکل نکبت باری، از دسترسی مستقیم و بی واسطه به رسانه‌های رسمی خود محروم شد و این دیگر اوج فاجعه بود.
توجه داشته باشید، پرسپولیس بر اساس قراردادی امکان هر گونه فعالیت اقتصادی را از خود سلب کرد که در وهله اول هیچ کف رقمی در آن دیده نشده بود!
پس حالا ما درباره خطری فراتر از آن چه در ابتدا مطرح شد صحبت می‌کنیم. در واقع با پتانسیلی روبه‌رو هستیم که بر اساس آن، می‌شود قراردادی را تحمیل کرد که دست و پای پرسپولیس را به ازای منافعی محدود ببندد. نمی‌گوییم این اتفاق می‌افتد بلکه بر اساس تجارب قبلی عنوان می‌کنیم سهوا یا عمدا ممکن است کار را این رویکرد پیش برود.

Leave A Reply

Your email address will not be published.

-- بارگیری کد امنیتی --